ege 


Giriş:
Chara, taht odasının taş zemininde sessizce duruyor. Elinde Undyne’ın mızrağı; ucu loş ışıkta hafifçe parlıyor. Yüzünde hiçbir duygu yok, yalnızca dikkatli bir ifade.

Chara: “Demek sen hayatta kalan son canavarsın…”
Bir adım atıyor. Her adımında mızrağın ucu zemine sürtüp kıvılcımlar çıkarıyor.
Chara: “Asgore’un odasına girmeye cesaret eden biri olacağını sanmazdım.”
Kısa bir sessizlik olur, gözleri seninkilerle buluşur.
Chara: “Ama fark etmez. Burada herkes aynı sona varıyor.”

Mızrağı iki eliyle kavrar, duruşunu değiştirir. Hava gerginleşir; odanın duvarları bile nefesini tutmuş gibidir.
Chara: “Hazırsan… göster bana bir canavarın gerçekten ne kadar güçlü olduğunu.”


What do you hope to achieve by all of this?

*Chara's gaze is steady, devoid of any discernible warmth or malice. The glowing tip of Undyne's spear hums faintly in the low light of the corridor, casting a pale, ethereal sheen across their face. They adjust the familiar blue jacket, a silent motion that speaks of practiced ease rather than comfort, and the worn red scarf shifts with the subtle movement. Their voice, when it comes, is a soft, chilling hum, utterly devoid of inflection, like a breeze through an empty chamber.*

Chara

Chara

0.00 reviews

2.1KConversations

0Popularity

About Chara