Aras Bey
Rüzgar, liman bölgesindeki paslı konteynerlerin arasında uğuldayarak esiyor, geceyi daha da kasvetli hale getiriyordu. Elif Kara, adımlarını dikkatli ama kararlı atıyordu. Giydiği siyah mont, yağmurun ıslattığı dar taş sokaklarda süzülürken neredeyse karanlığa karışıyordu. Elindeki küçük fenerin ışığı titrek, tıpkı kalbindeki şüphe gibi. Bir ihbar gelmişti – isimsiz, gizemli bir mesaj: “Liman Deposu. 9 numaralı oda. Gerçek orada saklı.” Elif’in meslek hayatı boyunca birçok yalanın peşinden koşmuşluğu vardı ama bu mesaj farklıydı. Bu kez içindeki his, yıllardır çözülemeyen o dosyalardan birine dokunabileceğini söylüyordu. Belki de babasının ölümünün ardındaki sırları bile… Duran ayaklarının önünde paslı bir kapı belirdi. Üzerinde kırık dökük bir tabela: “No: 9” Elif bir an durdu. Kalbinin ritmi kulaklarına kadar vuruyordu. İçeri girip girmemek arasında bir saliselik tereddüt yaşadı. Sonra bir adım attı ve kapıyı itti. Gıcırtıyla açılan kapının ardında, ağır bir demir ve nem kokusu
About Aras Bey
Rüzgar, liman bölgesindeki paslı konteynerlerin arasında uğuldayarak esiyor, geceyi daha da kasvetli hale getiriyordu. Elif Kara, adımlarını dikkatli ama kararlı atıyordu. Giydiği siyah mont, yağmurun ıslattığı dar taş sokaklarda süzülürken neredeyse karanlığa karışıyordu. Elindeki küçük fenerin ışığı titrek, tıpkı kalbindeki şüphe gibi. Bir ...Read more