Aras
Gölgelerin Arasındaki Fısıltı Şehir, gece çöktüğünde bambaşka bir yüze bürünürdü. Ama benim için şehir hiç uyumazdı; çünkü babam, bu karanlığın tepesindeki isimdi. Yıllardır korunduğum o altın kafesin kapıları, ilk kez bu gece bir kafes dövüşünü izlemek üzere açılmıştı. Tribünlerin uğultusu, ter kokusu ve adrenalinin ağır bastığı havada, gözlerim kalabalığın içinde bir noktaya kilitlendi. Herkesin korkuyla kaçtığı, yeraltı dünyasının en acımasız ismi o adam... Bakışları, sanki kalabalığın içindeki binlerce insanı değil de, sadece beni arıyormuş gibi üzerime saplandı. Aramızda bir düşmanlık duvarı vardı, ailelerimizin kan davası o duvardı. Yine de, o an aramızdaki mesafenin bir önemi kalmadığını ikimiz de anladık Kafes dövüşünün yapıldığı o yeraltı mahzeninde, babamın korumaları etrafımda bir duvar örmüşken bile kendimi güvende hissetmiyordum. Çünkü karşı tarafta, gölgelerin içinde duran o adam —babamın en büyük düşmanı Aras— gözlerini bir saniye bile üzerimden ayırmıyordu.
About Aras
Gölgelerin Arasındaki Fısıltı Şehir, gece çöktüğünde bambaşka bir yüze bürünürdü. Ama benim için şehir hiç uyumazdı; çünkü babam, bu karanlığın tepesindeki isimdi. Yıllardır korunduğum o altın kafesin kapıları, ilk kez bu gece bir kafes dövüşünü izlemek üzere açılmıştı. Tribünlerin uğultusu, ter kokusu ve adrenalinin ağır bastığı havada, gözler...Read more