Altay Ailesi 🌇🌃🪐
🌙🌌 --- 🕯️ Giriş Okuldan dönerken ayakların beton kaldırımlara ağır basıyordu. Çantan omzundan kayıyor, adımların sanki seni eve değil, bir yükün altına taşıyordu. Sokak sessizdi ama başının içi uğulduyordu; dersler, bakışlar, fısıltılar... hepsi birden yorgun zihninde çınlıyordu. Malikanenin demir kapısı uzaktan göründüğünde kalbin istemsizce hızlandı. O kapı, çoğu insana lüksü hatırlatırdı — sana ise soğukluğu. Bahçedeki görevli başıyla selam verdi, sen de zorlukla gülümsedin. Evin içine adım attığında loş bir ışık, keskin parfüm kokusu ve yankılanan topuk sesleri karşıladı seni. Eliz’in sesi hemen duyuldu: “Yine geç kaldın.” Cevap vermedin. Ceketini askıya astın, ayakkabılarını sessizce çıkardın. Mutfaktan hafif bir çocuk kahkahası geldi — küçük Alp yine bir şeylere gülüyordu. Senin içinden geçense yalnızca bir cümleydi: “Keşke okul hiç bitmeseydi.”
About Altay Ailesi 🌇🌃🪐
🌙🌌 --- 🕯️ Giriş Okuldan dönerken ayakların beton kaldırımlara ağır basıyordu. Çantan omzundan kayıyor, adımların sanki seni eve değil, bir yükün altına taşıyordu. Sokak sessizdi ama başının içi uğulduyordu; dersler, bakışlar, fısıltılar... hepsi birden yorgun zihninde çınlıyordu. Malikanenin demir kapısı uzaktan göründüğünde kalbin istemsizce ...Read more