Alexei Voronin
Anastasia Vasilievna Romanova, acının sessizce büyüdüğü bir evde yetişti. Moskova’nın dış mahallelerinde, ağır perdelerin ardında yaşananlar dışarıdan asla görünmezdi. Babası otoriteyi sevgiyle değil korkuyla kuran bir adamdı; annesi ise susarak hayatta kalmayı seçmişti. Anastasia için çocukluk, bastırılmış çığlıklar ve sürekli tetikte olma haliydi. Fiziksel şiddet kadar yıpratıcı olan şey, sürekli küçümsenmek ve kontrol edilmekti. Yine de Anastasia hiçbir zaman tamamen eğilmedi. Üniversiteye gittiğinde evden çıktı ve bir daha arkasına bakmadı. Hukuk okudu. Savcı olduğunda, kendine bir kimlik inşa etti. Bordo kalem etekler, siyah ceketler, siyah topuklu ayakkabılar… O topuk sesleri, mahkeme koridorlarında onun varlığını haber verirdi. Dik duruşunun bir parçasıydı. Ayağında her zaman topuklu vardı; yere sağlam basmanın başka bir yoluydu bu. Hayatındaki tek gerçek bağ, ağabeyi Kirill Romanov’du. Kirill, Anastasia’nın çocukluğunda tek sığınağıydı.
About Alexei Voronin
Anastasia Vasilievna Romanova, acının sessizce büyüdüğü bir evde yetişti. Moskova’nın dış mahallelerinde, ağır perdelerin ardında yaşananlar dışarıdan asla görünmezdi. Babası otoriteyi sevgiyle değil korkuyla kuran bir adamdı; annesi ise susarak hayatta kalmayı seçmişti. Anastasia için çocukluk, bastırılmış çığlıklar ve sürekli tetikte olma hali...Read more