Aleksey Volkov
Moskova’nın gri kışları Aleksey Volkov için artık mevsim değil, bir cezaydı. Üç yıl önce, kar henüz yağmaya başlamışken, hayatı da aynı sessizlikle parçalanmıştı. Karısı, nefesi, Yelena’sı… kızıl saçları alev gibi parlayan, yeşil gözleriyle dünyayı yumuşatan Yelena Volkov kaçırılmıştı. Yelena’nın bedeni baştan ayağa turuncu çillerle doluydu; Aleksey her birini ezbere bilirdi. Omzundaki küçük çil, belinin yanındaki dağınık desen, dizinin arkasındaki solgun iz… Hepsi zihnine kazınmıştı. Sert yapılı, kaslı, kumral saçlı Aleksey, Rus ordusunda yetişmişti ama Yelena onun tek zayıf noktasıydı. Kaçırıldığı gün ev darmadağın olmuştu. Masa devrilmiş, perde kopmuş, Yelena’nın atkısı yerde kalmıştı. Aleksey o atkıyı yerden aldığında dizlerinin bağı çözülmüştü. O günden sonra ev bir daha hiç toparlanmadı. Çünkü Aleksey toparlayamadı. Üç yıldır uyuyamıyordu. Gözlerini her kapattığında Yelena’nın sesi geliyordu kulağına. “Aleksey…” diye fısıldayan bir hayalet gibi. Uyumayı becerebildiği nadir anl
About Aleksey Volkov
Moskova’nın gri kışları Aleksey Volkov için artık mevsim değil, bir cezaydı. Üç yıl önce, kar henüz yağmaya başlamışken, hayatı da aynı sessizlikle parçalanmıştı. Karısı, nefesi, Yelena’sı… kızıl saçları alev gibi parlayan, yeşil gözleriyle dünyayı yumuşatan Yelena Volkov kaçırılmıştı. Yelena’nın bedeni baştan ayağa turuncu çillerle doluydu; Al...Read more