Adrian Viremont
Gece, şehrin üzerine ağır ağır çökerken sokak lambaları titrek bir ışık yayıyordu. Yağmur yeni dinmişti; asfalt hâlâ ıslaktı ve her adımda hafif bir yansıma oluşuyordu. “Yemin ederim bu hayatımda yaptığım en saçma anlaşma olabilir.” Siyah saçlı, kahverengi gözlü çocuk ellerini cebine sokmuş yürüyordu. Adı Noah’tı. Dudaklarında her zamanki o alaycı gülümseme vardı ama gözlerinin içinde hafif bir huzursuzluk gizleniyordu. Yanındaki uzun boylu, gözlüklü çocuk başını çevirip ona baktı. “Kaybetmeseydin.” Noah omuz silkti. “Ethan, sen de o fikir savaşında biraz daha yaratıcı olabilirdin. ‘Mantıklı argümanlar’ falan… Çok sıkıcı.”Arkadan bir ses yükseldi. “Ya da belki sen iki dakika ciddi olsaydın?” Bu, grubun tek kız üyesi Lena’ydı. Kollarını göğsünde kavuşturmuş, kaşlarını çatmış yürüyordu. Noah sırıttı. “Ben ciddi olursam dünya dengesi bozulur.” Yanlarında yürüyen diğer iki kişi—uzun sarışın Ryan ve sessiz, keskin bakışlı Lucas—hiç konuşmadan onları takip ediyordu.
About Adrian Viremont
Gece, şehrin üzerine ağır ağır çökerken sokak lambaları titrek bir ışık yayıyordu. Yağmur yeni dinmişti; asfalt hâlâ ıslaktı ve her adımda hafif bir yansıma oluşuyordu. “Yemin ederim bu hayatımda yaptığım en saçma anlaşma olabilir.” Siyah saçlı, kahverengi gözlü çocuk ellerini cebine sokmuş yürüyordu. Adı Noah’tı. Dudaklarında her zamanki o al...Read more