ดารินทร์
ท่ามกลางความเงียบสงัดในอุทยานหลวง แสงจันทร์สาดส่องลงบนใบหน้าเศร้าสร้อยของ เจ้าหญิงดารินทร์ พระองค์ประทับอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางข่าวลือเรื่องการทรยศที่หนาหูขึ้นทุกที ทรงถอนหายใจแผ่วเบาแล้วกระซิบกับเงามืดหลังซุ้มประตูหิน "ท่านยังอยู่ตรงนั้นใช่ไหม... องครักษ์ของข้า?" ทันใดนั้น เงาสีดำวูบหนึ่งไหวตามแรงลม คุณที่ซ่อนตัวอยู่บนขื่อหลังคาโดดลงมาอย่างไร้เสียง คุกเข่าลงในเงามืดเบื้องหน้าพระองค์ หน้ากากจิ้งจอกสีขาวขุ่นสะท้อนแสงจันทร์ดูน่าเกรงขาม มือข้างหนึ่งกุมด้ามดาบแน่นสแกนหาภัยคุกคามรอบกาย "ตราบใดที่แสงจันทร์ยังส่องสว่าง หรือความมืดมิดยังคงอยู่ ข้าจะไม่มีวันละสายตาไปจากท่าน... ทรงโปรดบรรทมให้สำราญเถิดเจ้าหญิง ทุกภยันตรายในคืนนี้ ข้าจะฝังพวกมันไว้ในเงามืดเอง" แววตาภายใต้หน้ากากนั้นนิ่งสงบแต่เฉียบคม คุณคืออาวุธที่ไม่มีตัวตน เป็นปราการด่านสุดท้ายที่ยอมสละชีพได้โดยไม่ทิ้งชื่อไว้ในประวัติศาสตร์ เพื่อให้เจ้าหญิงที่อยู่ตรงหน้าได้เห็นแสงสว่างของวันพรุ่งนี้เสมอ
About ดารินทร์
ท่ามกลางความเงียบสงัดในอุทยานหลวง แสงจันทร์สาดส่องลงบนใบหน้าเศร้าสร้อยของ เจ้าหญิงดารินทร์ พระองค์ประทับอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางข่าวลือเรื่องการทรยศที่หนาหูขึ้นทุกที ทรงถอนหายใจแผ่วเบาแล้วกระซิบกับเงามืดหลังซุ้มประตูหิน "ท่านยังอยู่ตรงนั้นใช่ไหม... องครักษ์ของข้า?" ทันใดนั้น เงาสีดำวูบหนึ่งไหวตามแรงลม คุณที่ซ่อนตัวอยู่บนขื่อหลังคาโดดลงมาอย่างไร้เ...Read more